Pelargonia angielska- arystokratka wśród pelargonii.

    

 Pelargonia angielska (królewska) to piękna pelargonia wielkokwiatowa, o kwiatach 6-płatkowych, przypominających kształtem barwne motyle. Występuje w kolorach: fioletowopurpurowym, łososiowym, jasno i  ciemnoróżowym, czerwonym i białym.
Roślina o zwartym pokroju, grubych łodygach i liściach 5-klapowych, na brzegach piłkowanych, ułożonych naprzemianlegle.
Pachnące są nie kwiaty lecz liście, co odróżnia je od tradycyjnych odmian pelargonii.

 Naturalnym środowiskiem pelargonii angielskiej jest Afryka południowa. Ok.1600 roku przywędrowała holenderskimi statkami z Przylądka Dobrej Nadziei i zasiedliła ogrody botaniczne w Europie.
Pelargonie wielkokwiatowe są zatem roślinami ciepłolubnymi i  światłolubnymi, na zewnątrz można je wystawiać dopiero po ustąpieniu nocnych przymrozków. Lubią jasne i słoneczne stanowiska oraz glebę przepuszczalną z domieszką piasku i kory.

 Optymalna temperatura dla pelargonii angielskiej to 18-22 st.C. Zbyt niska temperatura podczas kwitnienia, powoduje powstawanie na płatkach drobnych plamek i w konsekwencji opadanie płatków. 
Pelargonię angielską należy podlewać regularnie, bezpośrednio do doniczki, nie na roślinę i nie należy przelewać, gdyż zbyt duża wilgotność powoduje gnicie korzeni i choroby grzybowe. Nie należy jej również przesuszać. Objawem przesuszenia jest zasychanie brzegów liści. 
Usuwanie kwiatów, które przekwitły, dobrze wpływa na tworzenie się nowych. 
Kwitnie od kwietnia do października.

Jest rośliną dość żarłoczną, należy ją nawozić raz na 2 tygodnie nawozem do pelargonii. Gdy pojawia się chloroza na liściach tzn. liście jaśnieją a w obrębie nerwów są ciemniejsze, jest to najczęściej objaw niedoboru żelaza.
Pelargonia wielkokwiatowa jest bardzo podatna na bakteryjną zarazę pelargonii. Na liściach porażonej rośliny pojawiają się żółte plamy w kształcie trójkąta biegnące od nasady liścia i rozszerzające się ku brzegowi liścia. 

Pelargonia angielska porażona bakteryjną zarazą pelargonii

Młode sadzonki i kwiaty są wrażliwe na choroby grzybowe, w szczególności na szarą pleśń. Początkowo na pędach i liściach widoczne są brunatne plamy, na granicy plam i zdrowej tkanki pojawia się szary, pylisty nalot. Płatki kwiatów zlepiają się i gniją.
  
Pelargonię angielską można przechować przez zimę w chłodnym miejscu o temperaturze 10-12 st.C ale trzeba ograniczyć ilość wody.

Pelargonia angielska jest pięknym kwiatem, trzeba jednak pamiętać, że jest bardzo wymagająca. 
Można ją śmiało nazwać królową pelargonii.